முக்தி

கண்ணில் காதலூற்றி

காத்திருக்கிறேன் ...

காதல் கொண்டு

காதல் தந்துவிடு

கல்லறை வரை

நெஞ்சறை வேகும் வரை

காதலித்துவிடு

இப்பிறவியிலேயே

நம் காதலை

மோட்சம் பெறவிடு

பாவம்

செய்த பாவத்தை தொலைக்க

நதிகளில் மூழ்கினோம் ...

நதிகளை தொலைத்த பாவத்தை

தீர்க்க எங்கே மூழ்குவது !!

அழகின் அறிவியலா

அழகின் அறிவியலா 

அறிவியலுக்கும் விளங்கா அழகியலா 

கேட்டதை கொடுக்கும் கற்பகத்தருவும் 

உன்னழகை இன்னொருத்திக்கு கொடுக்க திணறும் 

தலைசாய்த்து நீ பேசும் அழகினில் 

தலை சாய்த்து தஞ்சாவூர் பொம்மையும் மாயும் 

கவிதைப்பூக்கள்

நீ முகம் துடைத்த 

கந்தல் துணியை 

பொறாமையுடன் பார்க்கின்றன 

பட்டுத்துணிகள்!

நீ முகம் பார்த்த போது 

தன்னை 

அழகாக்கி கொண்டது 

கண்ணாடி!

சிவப்பை 

சிவப்பாக்குவது

எப்படி என்று 

மலைத்து நின்றது 

நீ பூசிய

உதட்டு சாயம்!

தேவதையை 

சுமப்பதால் 

உனது காலணிகளுக்கும்

உண்டு காரணப் பெயர் 

பல்லக்கு!

காந்தி

துப்பாக்கிகளிலும் 

பீரங்கிகளிலும் 

காந்தியின் கனவுகளை 

நிரப்பி சுடுங்கள்...

வீழட்டும் தீமைகள் 

வாழட்டும் மனிதம் 

பிச்சி பூவே !

மனதை பிச்சி போட்ட 

பிச்சி பூவே !

இரவிலும் வந்த பகல் கனவே !

நிழலையும் வாட்டிய காதல் சூரியனே !

கடலளவு தாகமடி  என் நெஞ்சத்திலே  !

தாகம் தீர்க்க  சிறு குவளையோடு வந்தாய் கஞ்சத்திலே !

பொங்கி வரும் காவிரியாய் பாய்ந்து விடு என் பக்கத்திலே !

நம் காதல் கண்டு மன்மதனும் ரதியும் வாட வேண்டும் ஏக்கத்திலே !

என் காதலை 

பகடையாக உருட்டி

என் காதலுக்கு 

நித்திய  அஞ்ஞாத வாசம்

பெற்று தந்த காதல் சகுனி!

என் காதலுக்கு 

நிரந்தர வனவாசம் 

பெற்று தந்த 

காதல் கூனி !