காத(லா)ல் வாழும் உலகம்

காத(லா)ல் வாழும் உலகம்

பல்லவி

கீழ்வானம் சிவந்ததடி…
கதிரவன் விழித்ததடி…
என் கண்கள் மட்டும் தூங்கவில்லை
காதலி நீ இல்லையடி!

உயிர் உடலில் இருப்பதாலே
வாழ்க்கை வாழ்வதில்லை…
இதயத்தில் காதல் இருந்தாலே
உலகம் சாகவில்லை!

அனுபல்லவி

கொஞ்சும் கிளியே… போய் கேளடி,
பூங்கொடியவள் கண் விழித்தாளா?
தென்றல் காற்றே… நீயும் கேளடி,
தேன்மொழி தூக்கம் கலைந்தாளா?

வாசல் கோலத்தில்
அவள் பாதம் பதிந்ததா?
வாசனை பூக்களில்
அவள் கூந்தல் கலந்ததா?

பனித்துளி சிரிப்போடு
பார்வை மலர்ந்ததா?
முதல் மூச்சிலே
என் பெயர் சொன்னாளா?

சரணம் – 1

நேற்று அவள் சென்ற பாதை
இன்று பூக்கள் பூத்ததே…
நேசம் கொண்ட என் நெஞ்சம்
அந்த வழியே போகுதே!

கன்னம் தொட்ட அன்பின் சுவடு
காற்றிலும் இருக்குதே…
கையில் சிணுங்கும் வளையோசை
காதிலும் கேட்குதே!

அவள் பேசிய வார்த்தையெல்லாம்
தேனாக மாறுதே…
அவள் மௌனம் கூட இன்று
மனதோடு பேசுதே!

பிரியும் நேரம் அவள் விழியில்
பிறந்த அந்த கண்ணீரை
என் விழிகள் மறந்தாலும்
என் இதயம் மறக்குமா?

பல்லவி

கீழ்வானம் சிவந்ததடி…
கதிரவன் விழித்ததடி…
என் கண்கள் மட்டும் தூங்கவில்லை
காதலி நீ இல்லையடி!

சரணம் – 2

நிலவைப் பார்த்து என்னை
நினைத்தாளோ அவளும்?
நினைவின் பாரம் தாங்காமல்
நனைத்தாளோ தலையும்?

குளிர்காலம் வந்தாலும்
பிரிவு நெருப்பாகும்…
வெயில்காலம் வந்தாலும்
அவள் நினைவு மழையாகும்!

கொன்றையும் பூத்துவிட்டது…
வசந்தமும் வந்துவிட்டது…
என் வாழ்க்கை மட்டும் ஏனோ
இலையுதிர் ஆகிவிட்டது!

காதலர்கள் கூடுவதற்கே
காலங்கள் பிறக்கட்டும்…
காதலர்கள் பிரிவதற்கு
காலன்கூட வெட்கப்படட்டும்!

சரணம் – 3

காலதேவா… கேட்கிறேன்
காதல் செய்த பாவமென்ன?
இரு இதயம் ஒன்றானால்
இடையில் வந்த விதியென்ன?

சேர்த்தவனே பிரித்தாயே…
செய்த பிழை யாருடையது?
சேர்க்காமல் விட்டுவிட்டால்
சாவே கூட பரவாயில்லை!

அவளை என்னோடு சேர்த்துவிடு…
அல்லது என்னை அவளிடம்
கொண்டு போய்விடு…

அவள் இல்லாத வாழ்க்கையென்றால்
உயிர் இருந்தும் பயனென்ன?

முடிப்புப் பகுதி

உயிர் உடலில் இருப்பதாலே
உலகத்தில் வாழ்வதில்லை…
உள்ளத்தில் காதல் இருப்பதாலே
உலகமே வாழ்கிறது!

காதல் உள்ள நெஞ்சம் மட்டும்
காலத்தை வெல்லும்…
காதல் கொண்ட இரு உயிர்கள்
கல்லறையிலும் வாழும்! 🎵