காலமழை

அன்பெனும் ஓலை கொண்டு

பந்தல் அமைத்தேன்

மோகமெனும் தீயில் அது

பற்றியெரியக் கண்டேன்

விழி சிந்திய சொற்களில்

கவிதை கண்டேன் - என்

விழி தீய்ந்து போனபின்னே

எழுத்தில் வடித்தேன்

காலமழை பெய்ததனால்

மலர்ச்செடியாய் முளைத்தேன் - உன்

காதல்மழை பொய்த்ததனால்

கள்ளிச் செடியாய் வளர்ந்தேன் 

கூட நெறய பூவ வச்சு

பாத்திருக்க - உன்

கூட பேச ஆச வச்சு

காத்திருக்கேன்

கூட மல்லி வாசம்

ஆள தூக்குதடி

கூட நீயும் துணையிருந்தா

பாலையும் பாற்கடலடி

காதலிப்பதாய் 

சொல்லிவிட்டு

காணாமல் போனாள் அவள் ...

டிக்ளேர் பண்ணிவிட்டு

யூஸ் பண்ணாத

வேரியபிள் போல

அனாதையாய் நான்!